[นิยายแปล] Netoge no Yome ga Ninki Idol datta ภรรยาในเกมออนไลน์ของผมคือไอดอลสุดฮอต 3 ไอดอลสุดคูลและโรงอาหาร

Now you are reading [นิยายแปล] Netoge no Yome ga Ninki Idol datta ภรรยาในเกมออนไลน์ของผมคือไอดอลสุดฮอต Chapter 3 ไอดอลสุดคูลและโรงอาหาร at นิยาย นิยายออนไลน์ นิยายวาย นิยาย pdf OreNovel.Com.

Chapter : 3 ไอดอลสุดคูลและโรงอาหาร

.

.

.

เมื่อเรามาถึงโรงอาหาร พวกเราก็เลือกสั่งอาหารเซ็ต A กัน

มีโต๊ะว่างอยู่ที่หัวมุม ฉันจึงนั่งลงด้านหน้าของมิสึกิซัง

 

ฉันคิดว่ามันจะดึงดูดสายตาคนรอบข้างเสียอีก แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มากเหมือนที่คิดนัก

คงเพราะว่ามันยากที่จะเด่นในโรงอาหารที่เต็มไปด้วยคนจำนวนมาก

ในบางครั้งฉันก็รู้สึกได้ถึงสายตาเป็นครั้งคราว แต่มันก็ไม่ถึงกับทำให้วุ่นวาย

บางทีฉันคงคิดมากไปหน่อย

 

“ไม่น่าเชื่อเลยว่าคาสึก็คือคาสึโตะคุง ฉันตกใจมากเลยล่ะ”

“ฉันเองก็ตกใจเหมือนกัน”

 

บางที ฉันอาจจะตกใจมากกว่ามิสึกิซังสักร้อยเท่าได้มั้ง

ฉันรู้สึกสับสนเล็กน้อยเมื่อถูกเธอเรียกด้วยชื่อต้น

ก็อาจจะสมเหตุผล เมื่อนึกถึงความสนิทของพวกเราเมื่ออยู่ในเกม

 

ไม่ไหว ไม่มีทางหรอก

ถ้าฉันมีความกล้าพอที่จะทำอย่างงั้นล่ะก็ ฉันคงสามารถสร้างเพื่อนผู้หญิงได้เป็นร้อยคนไปแล้ว

 

“ที่ใช้ชื่อว่า ‘คาสึ’ ก็เพราะว่าชื่อ ‘คาสึโตะ’ สินะคะ ฉันว่าตั้งชื่อง่ายเกินไปรึเปล่าคะเนี่ย”

“มิสึกิซังเองก็ว่าคนอื่นไม่ได้หรอกนะ เพราะว่าชื่อ ‘รินกะ’ ชื่อในเกมเลยเป็น ‘ริน’ สินะ”

“นั่นสินะ…ฉันว่านะ พวกเราเนี่ยเข้ากันได้ดีจริงๆนั่นแหละ ขนาดการตั้งชื่อยังเหมือนกันเลย”

“ค-คงงั้นแหละ”

 

ให้ตายสิ มันรุนแรงเกินไปแล้ว

ฉันมีความสุขมากที่ได้ยินมิสึกิซังบอกว่าเราเข้ากันได้ดี

ฉันฉีกและคีบปลาย่างด้วยตะเกียบและนำเข้าปาก

 

…ไม่รู้รสชาติเลย

ฉันประหม่าเกินไปจนลิ้นไม่รับรสแล้ว

 

“ได้มากินข้าวกับคาสึแบบนี้เหมือนฝันไปเลย”

“ง-งั้นหรอ? ขอโทษด้วยนะที่ได้คนอย่างฉันเป็นเพื่อน”

“อย่าดูถูกตัวเองแบบนั้นเลย ฉันเองก็รู้สึกโล่งใจที่คาสึคืออายาโนะโคจิ คาสึโตะคุง”

“โล่งใจ?”

“ใช่ค่ะ ฉันดีใจที่เป็นคนดีกว่าที่คิด”

“…”

 

ฉันตายตอนนี้เลยได้ไหมนะ?

ถึงมันจะเป็นแค่การยกยอเฉยๆก็ตาม แต่ฉันก็รู้สึกประทับใจเสียจนน้ำตาแทบไหล

ฉันไม่มีอะไรที่จะเสียใจในชีวิตอีกแล้ว!

ฉันคิดแบบนั้น แต่ฉันก็ยังอยากเล่นเกมออนไลน์ต่ออยู่

ฉันนี่มันโลภมากจริงๆ

 

“ฉันคิดว่าจะมีโอกาสสักแค่ไหนกันเชียว ที่เราจะได้แต่งงานกับเพื่อนร่วมห้องกันน่ะ”

“ฉันว่าโอกาสมันก็คงพอๆกับที่ฝนอุกกาบาตจะตกลงมาล่ะนะ เอาเถอะ ถึงจะบอกว่าแต่งงาน แต่มันก็แค่ในออนไลน์ล่ะนะ”

 

เมื่อฉันพูดแบบนั้นออกไป มิสึกิซังก็วางตะเกียบลงอย่างเงียบๆ

 

“คาสึโตะคุง ถึงแม้ว่ามันจะเป็นการแต่งงานในออนไลน์ แต่ก็ใช่ว่ามันจะด้อยกว่าของจริงหรอกนะ”

“เอ๋?”

“นี่เป็นความคิดของฉันเอง แต่…ฉันคิดว่าหัวใจที่แท้จริงของบุคคลนั้นๆ จะแสดงเด่นออกมา เพราะในเน็ตที่เราพูดคุยกันนั้นเป็นสถานที่ที่ไม่ต้องสนรูปลักษณ์หรือตัวตนของคนนั้นๆ”

“อ-อ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว”

“ฉันบอกความจริงเลยว่า ในบรรดาผู้เล่นที่ฉันเคยพบมา คาสึเป็นคนที่ซื่อสัตย์และบริสุทธิ์ที่สุดแล้ว”

“…อ-อย่างงั้นเหรอ?”

 

ไม่ว่าฉันจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม ฉันก็แน่ใจว่าฉันสนุกกับการเล่นเกมออนไลน์ด้วยใจบริสุทธิ์

ฉันไม่ได้มีความรู้สึกไม่บริสุทธิ์เมื่อเล่นกับรินเลยแม้แต่น้อย

 

“ในหลายๆครั้ง ฉันได้รับกำลังใจจากคาสึทำให้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากเมื่องานไอดอลเป็นไปได้ไม่ดี”

“อ๊ะ…จะว่าไป ก็มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นจริงๆสินะ”

 

ณ จุดๆนึง รินเองก็เคยมีช่วงเวลาที่ยากลำบากเหมือนกัน

มันสามารถรู้ได้อย่างชัดเจน แม้จะผ่านแชทก็ตาม

 

ฉันคิดว่าคงเกิดอะไรไม่ดีขึ้นในชีวิตจริงของเธอ แต่ฉันก็จะไม่พยายามถามมากและคอยรับฟัง

 

“ถ้าฉันไม่ได้เจอกับคาสึโตะคุงในออนไลน์ล่ะก็ ฉันคงจะจบการศึกษาจากไอดอลก่อนที่จะได้ขึ้นม.ปลายเสียอีก”

“พูดเกินจริงไปแล้ว”

“มันไม่ได้เกินจริงเลย อันที่จริง มันเพิ่งจะตอนเริ่มขึ้นม.ปลายปีหนึ่งนี่เองที่วง Star ☆ Mines ของเราเริ่มได้รับความนิยม มันลำบากมากจริงๆกว่าจะมาถึงตอนนั้นได้”

 

แม้ว่ามันก็เริ่มขายออกแล้วก็ตามมันก็ยังลำบากมากอยู่ดี มิสึกิซังกล่าวเสริม

 

ตามข้อมูลในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ Star ☆ Mines วงถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อสมาชิกของวงอยู่ม.ต้นปีสอง

อย่างไรก็ตาม ความนิยมของวงก็เริ่มซบเซาลงมาเป็นเวลาหลายเดือนตั้งแต่จัดตั้งขึ้น และถูกพิจารณาว่าจะถูกยุบไปอยู่ช่วงนึง

 

จากสถานการณ์ในตอนนั้น ทำให้พวกเธอเติบโตขึ้นจนเป็นไอดอลที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในวันนี้

มันต้องมีความพยายามเลือดตาแทบกระเด็นและหยาดเหงื่อของพวกเธอ คนอย่างฉันที่โดดเดี่ยวและเป็นเด็กเนิร์ดติดเกมไม่สามารถจินตนาการได้แน่นอน

ถ้าฉันสนับสนุนมิสึกิซังได้แม้สักนิดล่ะก็ ฉันก็คงยินดีเป็นอย่างยิ่ง

 

“อันที่จริง มีผู้คนจำนวนมากเข้าหาฉันโดยมีแรงจูงใจแฝง และผู้เล่นในออนไลน์ชายส่วนใหญ่เองก็เปลี่ยนท่าทีทันทีเมื่อรู้ว่าฉันเป็นผู้หญิง”

“นั่นมันเป็นปัญหามากเลยสินะ”

ฉันไม่เคยได้รับความนิยมในหมู่ใครๆ แต่พอฉันได้เห็นมิสึกิซังพูดออกมาอย่างขมขื่น ฉันก็รู้สึกเห็นใจเธอเล็กน้อย

“ในสถานการณ์แบบนั้น คาสึเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็เข้าหาฉันอย่างจริงใจเสมอ”

 

มิสึกิซังยิ้มด้วยความคิดถึงราวกกับต้องการที่จะถนอมความทรงจำอันล้ำค่าของเธอ

เมื่อมองดูเธอ ฉันก็นึกถึงช่วงเวลาที่ได้พบกับรินครั้งแรก

 

“ฉันชื่อรินค่ะ เป็นมือใหม่ แต่ก็ขอฝากตัวไว้ด้วยนะคะ”

“เข้าใจแล้ว เอาเถอะ ยังไงเสียมันก็เป็นเกม ไม่ต้องเกร็งแล้วมาสนุกกันดีกว่า”

 

–อาทิตย์ต่อมา

 

“คาสึซัง ถ้าไม่เป็นอะไร วันนี้เราไปลงดันเจี้ยนด้วยกันไหมคะ”

“เอาสิ”

“จะรู้สึกขอบคุณมากถ้าช่วยสอนอะไรหลายๆอย่างให้ฉันด้วยค่ะ”

“เข้าใจแล้ว ถ้างั้นหลังจากลงดันเจี้ยนแล้วไปขุดเหมืองกันไหม”

“ขอบคุณมากค่ะ”

 

–หนึ่งเดือนต่อมา

 

“คาสึ วันนี้เราจะทำอะไรกันดี? อะไรก็ได้น้า~”

“อืมม~ งั้นวันนี้เราไปขุดเหมืองกันไหม?”

“อืม!”

 

และครึ่งปีผ่านไป…

 

“ไปตกปลากันเถอะ!”

“เอ๊ วันนี้ฉันอยากลงเหมืองอ่า”

“ไปตกปลากันเถอะ!”

“เอิ่มมม”

“ไปตกปลากันเถอะ!”

“บังคับกันชัดๆ!”

 

 

แต่ที่เปลี่ยนไปมันคือรินต่างหากไม่ใช่เรอะ!

เธอเริ่มกล้าและแสดงออกมากขึ้นเรื่อยๆ

 

“คาสึโตะคุง ได้ฟังที่ฉันพูดอยู่รึเปล่าเนี่ย?”

“เอ๊ะ อา แน่นอนสิ”

 

เมื่อถูกเธอถามด้วยความสงสัย ฉันก็รีบพยักหน้าอย่างแรง

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเธอจะดูออกว่าฉันไม่ได้ฟังอยู่ และมิสึกิซังก็มุ่ยริมฝีปากไม่พอใจ

 

“เฮ้อ~…เอาเถอะ ที่จะพูดก็คือ ฉันไม่ได้แต่งงานกับใครทั้งนั้น แม้ว่าจะบนอินเตอร์เน็ตก็ตาม ไม่สิ เพราะเป็นในอินเตอร์เน็ต ฉันจึงคิดว่ามันสำคัญจิตใจของบุคคลนั้นๆ มากกว่าการลุ่มหลงในข้อมูลบ้าๆบอๆในเน็ต”

“ฮะ-ฮ่าฮ่า…”

“หรือคาสึโตะคุงไม่คิดแบบนั้นหรอ?”

“ไม่หรอก ฉันก็คิดเหมือนกันว่าการแต่งงานในเกมมันก็เป็นเหตุการณ์ที่สำคัญเหมือนกัน”

 

ในตอนนี้ฉันพยายามไล่ตามบทสนทนา แต่ฉันคิดว่าทุกคนมีวิธีคิดในแบบของตัวเองเกี่ยวกับการแต่งงานในเกม

ฉันคิดว่าการแต่งงานเพื่อหวังผลประโยชน์ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร และฉันก็คิดว่ามันยอดเยี่ยมเช่นกันที่ได้แต่งงานด้วยความรู้สึกอันพิเศษอย่างมิสึกิซัง

 

“โล่งอกไปที คาสึโตะคุงเองก็คิดแบบเดียวกับฉัน”

“อะ อืม”

 

มิสึกิซังลูบหน้าอกของเธอราวกับว่าเธอโล่งใจ

…ฉันรู้สึกสงสัยว่าความรู้สึกวุ่นวายนี่มันคืออะไรกัน

 

ฉันรู้สึกว่าเธอมีบางอย่างแปลกไป

ฉันตีความว่าฉันเป็น ‘เพื่อนที่ดี’ กับมิสึกิซังมากจนพอที่จะแต่งงานในเกมได้

อย่างไรก็ตาม ในกรณีของมิสึกิซัง ฉันรู้สึกว่าเธอคิดออกมาในทิศทางที่ต่างออกไป…?

 

“อ๊ะ รินจัง! หายากนะเนี่ยที่เธอจะมากินที่โรงอาหารแบบนี้”

 

ฉันได้ยินเสียงน่ารักๆของหญิงสาวที่ดูจะเต็มเปี่ยมไปด้วยความร่าเริง

แล้วเด็กผู้หญิงที่เป็นเจ้าของเสียงนั้นก็ตรงมาหามิสึกิซัง

 

“แหม นานะนี่เอง วันนี้ก็ร่าเริงดีนะ”

“ก็นะ ฉันกินข้าวไปเยอะเลยล่ะ!”

 

เธอมีผมสั้น ยาวไม่มาก และดูเหมือนว่าเธอจะชื่อนานะ

ท่าทางที่ร่าเริงและดูเป็นมิตร ใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความน่ารักสดใส ซึ่งดูห่างไหลจากคนธรรมดา

 

—–ไม่สิ เดี๋ยวก่อนนะ

อย่าบอกนะว่าผู้หญิงคนนี้คือ…!

 

“หืม? เด็กผู้ชายคนนี้คนรู้จักของรินจังหรอ?”

“ใช่แล้วล่ะ เขาคืออายาโนะโคจิ คาสึโตะคุงล่ะ”

 

“งั้นเหรอ ฉันชื่อคุรุมิซากะ นานะค่า! ฉันเป็นหนึ่งในสมาชิกของวง Star ☆ Mines เหมือนกับรินจัง ยินดีที่ได้รู้จักน้า~!”

 

เธอยื่นขอจับมือฉัน—–ด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มอันไร้ซึ่งกังวล

 

เธอก็คือไอดอลยอดนิยมที่เป็นเซ็นเตอร์ของวง Star ☆ Mines ผู้ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของมิสึกิ รินกะ

.

.

.

*———-จบตอน———-*

Comments

การแสดงความเห็นถูกปิด