ระบบพี่เลี้ยงอสูรขั้นเทพ (神宠进化系统) 368 : น่าร้าก น่ารัก

Now you are reading ระบบพี่เลี้ยงอสูรขั้นเทพ (神宠进化系统) Chapter 368 : น่าร้าก น่ารัก at นิยาย นิยายออนไลน์ นิยายวาย นิยาย pdf OreNovel.Com.

ตอนที่​ 368 : น่า​ร้า​ก​ น่ารัก​

หวัง​เย่า​เดิน​กลับ​ที่พัก​พร้อมกับ​มอง​วิว​ทิวทัศน์​อัน​งดงาม​โดยรอบ​

เมื่อ​เดิน​มาสักพัก​ หวัง​เย่า​ก็​พบ​กับ​กลุ่ม​ทหาร​รับจ้าง​ ใน​หมู่​พวก​นั้น​มีแฟนคลับ​ของ​หวัง​เย่า​อย่าง​หลิว​เว่ย​อยู่​ด้วย​

ตอนนั้น​เสี่ยว​หลิว​ ได้​มอง​ไป​ที่หวัง​เย่า​ด้วย​สายตา​เทิดทูน​

ปาก​ของ​เขา​ยังคง​พึมพำ​บางอย่าง​ออกมา​

“ผู้ตรวจสอบ​หวัง​เย่า​ เสียง​เมื่อตะกี้​นี้​นาย​เป็น​คน​ทำ​รึเปล่า​ ? มัน​เกิด​อะไร​ขึ้น​ ? ”

แม้ว่า​เสี่ยว​หลิว​จะพึมพำ​ออกมา​เบา​ๆ แต่​หวัง​เย่า​ก็​อยู่​ระดับ​ S แล้ว​ เป็นธรรมดา​ที่​เขา​จะได้ยิน​คำพูด​ของ​อีก​ฝ่าย​ชัดเจน​

มัน​ทำให้​เขา​รู้สึก​ผิด​แต่​เขา​ก็​ไม่ได้​อธิบาย​อะไร​ออกมา​ เขา​ทำท่า​ราวกับ​ไม่ได้ยิน​และ​เดิน​ต่อไป​

สำหรับ​ต้นไม้​ที่​โดน​ตัด​นั้น​ เขา​ก็​ทำ​เหมือนกับ​ว่าไม่ได้​เกี่ยวข้อง​อะไร​กับ​เขา​ แต่​ใน​ใจหวัง​เย่า​รู้สึก​ผิด​อย่าง​มาก​

ทหาร​รับจ้าง​คนอื่น​ ๆ ก็​พา​กัน​เงียบ​ แม้ว่า​พวกเขา​จะไม่ได้​ออกตัว​แบบ​เสี่ยว​หลิว​ แต่​พวกเขา​ก็​ยัง​แสดงท่าที​เคารพ​ต่อ​หวัง​เย่า​อยู่​ไม่น้อย​

แม้แต่​หัวหน้า​ทหาร​รับจ้าง​ที่​พอ​แข็งแกร่ง​อยู่​บ้าง​ แต่​เขา​ก็​รู้​ว่าความ​แข็งแกร่ง​ของ​เขา​ใน​สายตา​ของ​หวัง​เย่า​นั้น​ไม่ได้​มีค่า​อะไร​เลย​

ดังนั้น​สิ่งนี้​จึงทำให้​พวกเขา​เคารพ​หวัง​เย่า​อย่าง​มาก.​…

ไม่นาน​หลังจากนั้น​หวัง​เย่า​และ​พวก​ทหาร​รับจ้าง​ก็​กลับมา​ที่​แคมป์​ก่อน​ที่หวัง​เย่า​จะแยกตัว​กลับ​ไป​ที่​ห้อง​

เมื่อ​กลับมา​ใน​ห้อง​ หวัง​เย่า​ก็​คิด​ว่า​จะนอน​พักผ่อน​สักพัก​ ยังไง​ซะพลัง​ของ​เขา​ก็​หมด​ไป​แล้ว​กับ​การ​ทดสอบ​สกิล​ทั้ง​สาม

ตอนนี้​เขา​แค่​อยาก​นอนลง​บน​เตียง​นุ่ม​ ๆ แล้ว​หลับตา​เพื่อ​ฟื้นฟู​พลัง​จะได้​มีแรง​ใน​การฟักไข่​ผึ้ง​แปด​ปีก​ใน​วันพรุ่งนี้​ แต่​เขา​เหมือน​ลืม​เรื่องสำคัญ​บางอย่าง​ไป​ แต่​ถึงคิด​ยังไง​ก็​คิดไม่ออก​ว่า​ลืม​อะไร​ไป​

ยิ่ง​คิด​เท่าไหร่​ หวัง​เย่า​ก็​ยิ่ง​สับสน​มากขึ้น​เท่านั้น​

“ไว้​ค่อย​คิด​ทีหลัง​ สิ่งสำคัญ​ที่สุด​ใน​ตอนนี้​คือ​การพักผ่อน​” หวัง​เย่า​ส่ายหน้า​และ​หยุด​คิด​ก่อน​จะเดิน​ไป​ที่​ห้องนอน​

สำหรับ​ว่า​ทำไม​เขา​ถึงไม่คิด​จะกิน​น้ำยา​นั้น​แน่นอน​ว่า​เพราะ​เขา​เบื่อ​มัน​แล้ว​ เขา​ไม่อยาก​กิน​มัน​มาก​นัก​

เขา​ไม่คิด​ที่จะ​กิน​น้ำยา​ฟื้นฟู​ด้วยซ้ำ​ และ​จะปล่อย​ให้​ร่างกาย​ฟื้นฟู​เอง​ตาม​ธรรมชาติ​

เมื่อ​เข้า​มาถึงห้องนอน​ ฉาก​ใน​ห้อง​ก็​ทำให้​เขา​แปลกใจ​

ใน​ห้องนอน​เขา​นั้น​มีฟ่านฉิง​เหมย​นั่ง​อยู่​ ใน​มือ​ของ​เธอ​อุ้ม​เสี่ยว​ซวี​และ​ใช้แก้ม​ของ​เธอ​ถูมัน​ไม่หยุด​

“น่า​ร้า​กก​กก​จริง ๆ​ เลย​ ทำไม​ถึงมีอสูร​ที่​น่ารัก​แบบนี้​อยู่​” มือ​ของ​เธอ​ยัง​ลูบ​ไปมา​พร้อมกับ​ปาก​ที่​พึมพำ​ออกมา​ไม่หยุด​

เสี่ยว​ซวี​กรอก​ตา​ใส่แสดงท่าที​ไม่พอใจ​ แต่​ถึงอย่างนั้น​มัน​ก็​ทำ​อะไร​ไม่ได้​

แม้ว่า​เสี่ยว​ซวี​จะใช้หลอม​รวม​มิติ​เพื่อ​หนี​จาก​ฟ่านฉิง​เหมย​ได้​ แต่​มัน​ก็​ต้อง​ใช้พลัง​เยอะ​เหมือนกัน​

มัน​ไม่เหมือน​อสูร​ตัว​อื่น​ ๆ เสี่ยว​ซวี​รู้​ว่า​เจ้านาย​มัน​กับ​ผู้หญิง​ตรงหน้า​นั้น​มีความสัมพันธ์​ที่​ใกล้ชิด​กัน​

รวมถึง​การ​ที่​ฟ่านฉิง​เหมย​เอง​ก็​ดู​แข็งแกร่ง​อีกด้วย​

ถึงจะมีสกิล​ที่​โดดเด่น​แต่​เพื่อ​ไว้หน้า​เจ้านาย​ของ​มัน​ มัน​จึงได้​แต่​สลัด​ความคิด​ของ​ตัวเอง​ทิ้ง​ เพื่อ​ไม่ทำให้​เจ้านาย​ไม่พอใจ​ ดังนั้น​เสี่ยว​ซวี​จึงปล่อย​ให้​ฟ่านฉิง​เหมย​จับตัว​มัน​และ​ลูบไล้​ตัว​มัน​

นี่​คือ​การ​ยอมรับ​ชะตา​ก็​ว่า​ได้​

ฟ่านฉิง​เหมย​สนใจ​แต่​เสี่ยว​ซวี​จน​ไม่รู้​ว่า​หวัง​เย่า​เข้ามา​ใน​ห้องนอน​แล้ว​

เสี่ยว​ซวี​ใน​อุ้งมือ​เธอ​เอง​ก็​ฮึดฮัด​ออกมา​ไม่หยุด​

“อะ​แฮ่ม” หวัง​เย่าทน​ดู​ไม่ไหว​ เขา​กระแอม​ออกมา​และ​ค่อย​พูด​ขึ้น​ “ดูเหมือนว่า​เธอ​จะชอบ​การถู​ตัว​แบบนี้​นะ​”

เสียง​ของ​หวัง​เย่า​ ทำให้​ฟ่านฉิง​เหมย​สะดุ้ง​และ​หัน​กลับมา​มอง​

เมื่อ​เสี่ยว​ซวี​เห็น​หวัง​เย่า​ มัน​ก็​รีบ​พุ่ง​ไป​ที่​ไหล่​ของ​หวัง​เย่า​และ​แลบลิ้น​ออกมา​เลีย​แก้ม​เขา​

เมื่อ​เห็น​แบบ​นั้น​ ฟ่านฉิง​เหมย​ก็​อิจฉา​ขึ้น​มาทันที​

หวัง​เย่า​ได้​ใช้พลัง​สัญญาสื่อสาร​กับ​เสี่ยว​ซวี​

ตอนแรก​มัน​มอง​หวัง​เย่า​อย่าง​ไม่พอใจ​ก่อน​จะมอง​ไป​ที่​ฟ่านฉิง​เหมย​แล้ว​แลบลิ้น​ให้​ แต่​นั่น​กลับ​ทำให้​ฟ่านฉิง​เหมย​ยิ้ม​กว้าง​ออกมา​มากกว่า​เดิม​

“พวก​ผู้หญิง​นี่​ชอบ​ของ​น่ารัก​แบบนี้​หรือ​ เมิ่งเอ๋อร์​เอง​ก็​เหมือนกัน​ ฉิงเหมย​ก็​เป็น​แบบ​เดียวกัน​อีก​” เมื่อ​เห็น​แบบ​นั้น​หวัง​เย่า​ก็​พึมพำ​ออกมา​

“ฉัน​ควร​ไป​นอน​พัก​ก่อน​จะดีกว่า​” เมื่อ​คิด​แบบ​นั้น​หวัง​เย่า​ก็​เอา​น้ำยา​พลัง​และ​ผลไม้​จำนวนมาก​ออก​มาจาก​กระเป๋า​มิติ​แล้ว​วาง​ลง​บน​โต๊ะ​ ส่วน​เขา​ก็​เดิน​กลับ​ไป​ที่​เตียง​

“ตอนนี้​ฉัน​จะให้​ฉิงเหมย​ดูแล​แก​ ฉัน​จะไป​พักผ่อน​ก่อน​เพื่อ​เตรียมพร้อม​ใน​วันพรุ่งนี้​”

เมื่อ​พูด​จบ​ หวัง​เย่า​ก็​หลับตา​ลง​ไป​ทันที​

“นาย​..” เมื่อ​เห็น​หวัง​เย่า​เดิน​กลับ​ไป​นอน​ ฟ่านฉิง​เหมย​ก็​ลืม​เหตุผล​ว่า​ทำไม​ถึงได้มา​ที่นี่​ สายตา​เธอ​กลับ​เป็นประกาย​ขึ้น​มาแทน​

“นาย​พัก​ไป​เถอะ​” ฟ่านฉิง​เหมย​พูด​ขึ้น​พร้อมกับ​ค่อย ๆ​ ห่ม​ผ้า​ให้​กับ​หวัง​เย่า​

เมื่อ​เห็น​หวัง​เย่า​หลับ​ไป​ ฟ่านฉิง​เหมย​ก็​ลังเล​สักพัก​ก่อนที่​สุดท้าย​จะก้มลง​ไป​หอม​แก้ม​ของ​หวัง​เย่า​

Comments

การแสดงความเห็นถูกปิด