อัศวินดำคุงไม่อยากเป็นเซ็นไต 43 บอร์ด และ ร่างสุดยอด (มุมของเรด)

Now you are reading อัศวินดำคุงไม่อยากเป็นเซ็นไต Chapter 43 บอร์ด และ ร่างสุดยอด (มุมของเรด) at นิยาย นิยายออนไลน์ นิยายวาย นิยาย pdf OreNovel.Com.

 

241:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ฉันละสงสัยจริงๆ ว่าทำไมประธานของ JC ถึงเผยแพร่ภาพต่อสู้ระยะใกล้ให้ทุกคนดู?

 

มันค่อนข้างติดเรทหน่อยๆ นะ

 

 

 

242:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ถึงเหล่าจัสติสครูเซเดอร์จะเล่นกันโหด

 

แต่โลกของเราก็ปลอดภัยนะเออ!

 

 

243:ไม่ระบุชื่อ

 

 

มีการระบุวัตถุประสงค์การเผยแพร่เอาไว้นี่ว่าให้คนบนโลกรู้ถึงภัยคุกคามที่ใกล้เข้ามา

 

นอกจากนี้ก็เพื่อป้องกันไม่ให้พวกบ้าบอออกมาบ่นด้วยแหละมั้ง

 

 

 

244:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ทุกคนโว้ย!!

 

อัศวินขาวกลับไปเป็นอัศวินดำแล้ว เชี้ย!!

 

 

เหมือนการผสมกันของแฟรงค์โจเกอร์กับอีโวลร่างดำเลยวุ้ย!!

 

นี่แหละเว้ยอัศวินดำ!!

 

 

 

245:ไม่ระบุชื่อ

 

 

พวกวายร้ายสายแมลงนี่ น่าสยองของแท้….

 

 

 

 

246:ไม่ระบุชื่อ

 

 

สร้างรูหนอนแบบไม่จำกัด 10 วิ ตึงจัด

 

 

 

247:ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

「วันตายของเอ็งคือวันนี้แหละ!」 ตู้มเข้าให้

 

 

 

248:ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

>>245

 

หลอนของแท้เลยแหละ แค่นึก!

 

 

ว่าแต่หญิงสาวแห่งบลัดและอัศวินขาวดำคุงนี่…เข้ากันได้จริงๆ!

 

 

 

249:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ไม่รู้ทำไมฉันถึงเริ่มเห็นภาพเดิมของอัศวินดำคุงโผล่มาจากอัศวินขาวคุงละสิ บรรยากาศสยองในอดีตกำลังจะกลับมา

 

พวกสัตว์ประหลาดที่บุกมาหลังๆ ก็เริ่มตึงมือด้วยสิ โลกเราจะเป็นอะไรไหม….

 

 

 

250:ไม่ระบุชื่อ

 

 

อัศวินขาวนี่พลังเปลี่ยนโหมดสลับไปมาเยอะไปหรือเปล่า ไหนจะมีร่าง 10 วิอีก

 

คงไม่ใช่ว่าจะมีร่างตกลงสู่ความมืดด้วยหรอกเร้อ?

 

 

 

 

251:ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

อย่าพูดเป็นลางสิฟะ……

 

 

 

252:ไม่ระบุชื่อ

 

 

พูดอะไรมั่วซั่วเดี๋ยวก็โดนอุ้มฆ่าหรอกเอ็ง

 

 

 

253:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ไม่เห็นตอนเขาพยายามเป็นตัวเจรจาระหว่างสัตว์ประหลาดหมึกกับฉลามเหรอ?

 

คนแบบนั้นจะตกลงสู่ด้านมืดได้ยังไง

 

 

254:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ฟังเขาพูดละน่ารักดี

 

 

 

255:ไม่ระบุชื่อ

 

 

แอบคิดว่าถ้าปล่อยไว้นานๆ มันจะรวมกับเป็นชาร์คโทปุสหรือเปล่านะ?

 

 

256:ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

พอเป็นฉลามหรือหมึกนี่ เนื้อเรื่องมันค่อนข้างเป็นกระแสหลัก

 

 

 

257:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ทำเป็นหนังได้เลยนะเออ

 

อัศวินขาว VS ชาร์คโทปุส!!

 

 

 

258:ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

อย่าพูดไปไอ้พวกผู้กำกับมันเอาจริงนะเห้ย

 

 

 

259:ไม่ระบุชื่อ

 

 

คือมันก็ต่อยกันจริงๆ แล้วนะ จะต้องรอหนังอีกเหรอ….

 

 

260:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ทำไมฉันมองว่านี่คือร่างที่เขาเอาชนะความมืดมิดของตัวเองได้ล่ะ?

 

ลองสังเกตดูสิ ตอนแรกมันมีควันดำๆ ออกมา แต่เขาก็ต่อต้านละปัดเป่ามันออกไปเชียวนา

 

 

261:ไม่ระบุชื่อ

 

 

อันนี้ฉันคิดเหมือนกัน

 

ฉันว่าพลังของเขาในร่างนั้นมันคือสมดุลกันระหว่างขาวดำ ซึ่งต้านกันเอาไว้อย่างละครึ่ง

 

พอสัตว์ประหลาดนั่นมันดูดด้านสีขาวออกไป ความมืดจึงเข้ามาคุมร่างแทน

 

 

 

262:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ไอ้ไดร์ฟที่อยู่ดีๆ ก็โผล่มาในมือนั่นมันHazard Triggerป่าวฟะ?!

 

 

263:ไม่ระบุชื่อ

 

 

Save Form จึงเป็นโหมดปลอดภัยสุดไงล่ะ….

 

 

 

264:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ทำไมเขาถึงเอาชนะโหมดนั้นได้ตั้งแต่ตอนแรกกันละ ผิดกฏนี่นา

 

 

 

265:ไม่ระบุชื่อ

 

 

เพราะอัตราการเติบโตของเขาคือ A

 

พลังลึกลับของพระเอกน่ะใช้ได้เสมอ

 

 

266:ไม่ระบุชื่อ

 

 

แต่ใจฉันอยากให้เขากลับไปใช้โปรโตสูทอ่า

 

 

 

267:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ร่างฮาซาร์ตฟอร์มนี่อันตรายของจริง ฉันว่าเป็นไปได้เขาคงไม่อยากใช้หรอกมั้ง?

 

 

268:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ทำไมหลังปล่อยท่าพิเศษฉันได้ยินเสียงหัวเราะล่ะ

 

 

 

269:ไม่ระบุชื่อ

 

 

เหมือนทุกคนจะไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ ฉันเลยอยากจะยกขึ้นมาคุยหน่อย

 

พวกจัสติสครูเซเดอร์น่ะเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ!!!

 

 

 

270:ไม่ระบุชื่อ

 

 

นั่นสิพวกเอ็งลืมไปได้ยังไง!!

 

 

 

271:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ใช่แล้ว การต่อสู้ที่ต้องเอาเซ็นเซอร์มาบังไม่งั้นติดเรทเสมอมา

 

 

 

272:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ฉันว่าหลังๆ มันชักแปลกนะ สร้างหุ่นยนต์มาสู้ แต่สุดท้ายก็ใส่สูทไปฟันสัตว์ประหลาดทิ้งได้ เอาจริงดิ?

 

 

 

 

273:ไม่ระบุชื่อ

 

 

กลยุทธ์ลับที่ใช้มาโดยตลอด ฆ่ามันให้ได้ก่อนที่มันจะฆ่าเรา คลาสสิก

 

 

 

274:ไม่ระบุชื่อ

 

 

การจะปกป้องโลก มันต้องเลือกวิธีการหรือไงพวกเอ็ง

 

 

275:ไม่ระบุชื่อ

 

 

โทษทีนะเอเลี่ยน แต่สัตว์ประหลาดที่โผล่มาบนโลกเมื่อก่อนนะ มันโหดและเก่งอย่างไร้เหตุผลกว่าพวกเอ็งอีก

 

 

 

276:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ต้องเรียนว่าเป็นการปรับแพชให้บาลานส์ต่างหาก

 

สัมผัสเพื่อดูดพลังแล้วก็ใช้พลังที่ดูดได้ไปเสริมแกร่งตัวเอง

 

หากเป็นตัวที่โผล่มาบนโลกนะบอกเลย ดูดพลังวงกว้าง ฆ่ายังไงก็ตาย จนต้องหาวิธีพิสดาลมาปราบ

 

 

 

277:ไม่ระบุชื่อ

 

 

แต่ฉันอยากบ่นถึงเอเลี่ยนล่าสุดจริง

 

แหยงสุดๆ อ่า

 

 

 

278:ไม่ระบุชื่อ

 

 

นั่นเลยเป็นเหตุผลที่ฉันไม่ได้รู้สึกสงสารพวกสัตว์ประหลาดที่ถูกกระทืบเลยยังไงล่ะ

 

 

279:ไม่ระบุชื่อ

 

 

แต่อย่างตอนที่เจอสัตว์ประหลาดแนวสัตว์นี่ฉันแอบสงสารอยู่นะ

 

ในความโมเอะของมันทำให้ตอนถูกฆ่านี่แอบน่าสงสาร อย่างตัวที่คล้ายกับลูกแมวนั่น

 

 

 

280:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ตอนที่อัศวินขาวคุงทำท่าเหมือนจะแพ้นี่ลุ้นใจแทบขาด

 

 

 

281:ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

>>ลูกแมวอ่านะ

 

เห็นแล้วอยากเรียกเมี๊ยวๆ เลยใช่ป่ะล่ะ?

 

พวกสายทาสตอนนั้นเรียกว่าช้ำใจกันเป็นแถบ

 

 

 

282:ไม่ระบุชื่อ

 

 

พวกเรดที่สามารถจัดการกับมันได้เรียกว่าสยองสุดๆ

 

แต่ก็เป็นความจริงที่พวกเธอสร้างความสบายใจให้พวกเราเหมือนอัศวินดำ

 

 

 

 

283:ไม่ระบุชื่อ

 

 

คราวนี้พวกเธอกับอัศวินขาวคุงปรากฏตัวพร้อมกันด้วยสิ หรือจะรวมทีมกันแล้วหว่า?

 

 

 

284:ไม่ระบุชื่อ

 

 

ความทรงจำเขาเสื่อมด้วยสิ แอบสงสัยจังว่าพวกJC จะรู้สึกยังไง

 

 

 

285:ไม่ระบุชื่อ

 

 

น่าจะเป็นการสู้ร่วมกันอย่างเป็นทางการครั้งแรกนะ

 

 

 

286:ไม่ระบุชื่อ

 

 

หากสู้ร่วมกันแบบนี้แล้ว พวกเราคงให้เห็นเรดอัพทมิสเตอร์บ่อยขึ้นสินะ?

 

 

***

 

「ทำอะไรอยู่นะ อาโออิ? 」

 

 

นี่ก็ผ่านมาสามวันแล้วตั้งแต่สู้คราวก่อน

 

พวกเราจัสติสครูเซเดอร์กับอัลฟ่ากำลังอยู่ในห้องสังเกตการของศูนย์ฝึก

 

อาโออิจ้องมองโทรศัพท์ตัวเองระหว่างคิดอะไรสักอย่าง พอฉันถามเธอก็เงยหน้าขึ้นมาตอบด้วยสีหน้านิ่งเฉย

 

 

 

 

「ท่องเน็ต」

 

「หือ……? 」

 

「หาข่าวพวกเรา」

 

「เหรอ ไม่ใช่แนวฉันด้วยสิ……」

 

 

ก็จริงอยู่ว่าฉันเคยไปค้นๆ ดูบ้าง แต่มันใช้สิ่งที่ต้องทำตอนนี้เหรอ

 

แถมพอส่องที่ไร จิตใจมันก็หดหู่ทุกที

 

 

 

「ฉันส่องทมิสเตอร์ดูแล้ว….เหมือนว่าคนยังไม่รู้ถึงเรื่องของลำดับที่ 1」

 

「ก็นะ ประธานจัดการไปหมดแล้วนี่นา」

 

 

ลำดับแห่งดวงดารา ลำดับที่ 1

 

สัตว์ประหลาดของจริง

 

ที่ทำให้พวกเราสงสัยว่าพวกเราในตอนนี้จะรับมือกับมันไหวหรือเปล่า

 

 

 

「อุปกรณ์เสริมแกร่งอาจจะต้องได้งัดออกมาใช้ละสิ」

 

「นั่นสินะ พวกเราคงต้องได้ใช้จริงๆ แล้วหลังจากนี้」

 

 

คิราระพยักหน้าให้กับคำพูดฉันโดยไม่พ่นสำเสียงคันไซแปลกๆ ออกมา

 

พวงของเสริมแกร่งที่ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจำเป็นมาจนถึงตอนนี้ เพราะระดับของผู้รุกรานไม่ได้สูงอะไรมาก

 

แต่พอเห็นสิ่งที่ต้องเผชิญหน้าในอนาคตแล้ว คงปล่อยไว้แบบนี้ต่อไม่ไหว

 

 

 

「……ว่าแต่อัลฟ่าจัง ชิราคาวะจังไปไหนแล้วล่ะ? เห็นวันก่อนก็กลับมาที่นี่ด้วย 」

 

 

「ถ้าเป็นฮาคัวละก็กำลังจัดการนั่นนี่เพื่อกลับมาทำงานที่สำนักงานใหญ่น่ะ」

 

「แปลว่าชิราคาวะจังจะกลับมาทำงานกับพวกเราแล้วสินะ……」

 

 

คัตสึมิคุงจะมาด้วยหรือเปล่านะ คงจะดีหากพวกเราได้ทำงานด้วยกัน

 

ถึงเธอจะไม่ใช่หมอจริง แต่ความรู้และความสามารถของเธอคล้ายกับอัลฟ่าจังด้วยสิ คงจะดีกว่าหากมาอยู่ที่นี่

 

 

พวกเราจะมีโอกาสคุยกันได้เยอะขึ้นด้วย

 

 

 

「แต่ที่พักก็ยังเป็นที่เดิม….」

 

 

เขายังคงอาศัยอยู่บ้านเดียวกับชิราคาวะจัง

 

ดูเหมือนว่าจะเป็นสิ่งที่ประธานบอกมาเองว่าไม่ควรเป็นวิถีชีวิตประจำวันของเขาเพราะมันเสี่ยงจะไปกระตุ้นความทรงจำ จนทำให้ยัยลาสบอสนั่นเคลื่อนไหว

 

 

 

 

 

「แล้วอัลฟ่าจังล่ะ? 」

 

「ก็คิดว่าจะทำงานกับคัตสึมิต่อน่ะแหละ ทำไมเหรอ? อ้อ หุหุ อิจฉากันล่ะสิ? 」

 

「「「……」」」

 

「ขอโทษค่ะ……」

 

 

อัลฟ่ายอมจำนวนต่อแรงกดดันของพวกเราอย่างง่ายดาย

 

วันหยุดคราวหน้า พวกเราสามคนตั้งใจจะไปบุกร้านกาแฟด้วยกัน

 

 

 

「โฮ้ย พวกเธอนี่! ยังทะเลาะขัดแย้งกันเหมือนสาวน้อยในห้วงรักอีกเหรอ!!」

 

「น่าหงุดหงิดกับอิตาประธานนี่ชะมัดเมื่อไหร่จะเลิกนิสัยนี้นะ…? 」

 

 

ประธานกับพวกคนอื่นเปิดประตูเข้ามาหาพวกเราก่อนจะพูดส่งเสียงดัง

 

 

「เอ๋? แล้วโอโมริซังล่ะคะ? 」

 

「เธอคงไม่โผล่มาห้องนี้แล้วแหละ」

 

「……เอ๋ ทำไมล่ะคะ? 」

 

「เธอพุ่งตรงไปหาคัตสึมิคุงแล้วน่ะ เหมือนจะไปจัดการอะไรให้เขาจนหมดเลย….」

 

「เหมือน อากาเนะไม่มีผิด」

 

「เนอะ เหมือนเรดคุงไม่มีผิด」

 

「เอ่อ แล้วนี่ฉันจะต้องรู้สึกยังไงกับการถูกเปรียบเทียบแบบนี้กันล่ะยะ!」

 

 

แล้วไอ้จัดการที่ว่านี่อะไรกันนะ?

 

ระหว่างที่กำลังประหลาดใจ ชายคนหนึ่งก็ปรากฏตัวที่ลานฝึกซึ่งถูกฉายผ่านจอห้องที่พวกเราอยู่

 

คัตสึมิคุง

 

ตอนนี้เขาไม่ได้สวมเข็มขัดไว้ตรงเอว แต่ในมือมีโปรโตเชนเจอร์รูปแบบใหม่

 

 

 

「ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือคราวนี้นะ คัตสึกิคุง」

 

『ไม่หรอก! ผมก็ติดหนี้บุญคุญ คุณไม่น้อย!』

 

 

เขาตอบกลับเสียงของประธานอย่างร่าเริง

 

 

 

「จะให้เขาลองใช้โปรโตสูทชุดใหม่สินะ」

 

「ไอ้การทดสอบนั่นมันก็มีส่วนหรอก แต่เป้าหมายจริงคือตรวจสอบปฏิกิริยาของรูอินน่ะ ว่าหากพวกเราทำแบบนี้เธอจะทำยังไง 」

 

 

จากที่เห็นจนถึงตอนนี้สิ่งที่พวกเราทำก็ไม่ได้ถูกเธอเข้ามาแทรกแซงอะไร

 

 

 

「การสวมโปรโตเชนเจอร์อาจจะทำให้ความทรงจำของเขา……」

 

「โปรโตเชนเจอร์ X ต่างหาก! อย่าเรียกผิดสิฟะ!! นี่มันผลงานชิ้นเอกของฉันที่อยู่เหนือกาลเวลาเลยนะเห้ย!!」

 

「อะไรจะขนาดนั้น ก็เหมือนๆ กันไหม……? 」

 

「ไม่เหมือนเฟ้ย!! เพราะฉันได้ทุ่มเททุกอย่างมีมีลงไปในนั้นหมดแล้ว!! ทว่ามันก็ยังไม่ใช่สิ่งที่สมบูรณ์แบบ!! ทว่าในที่สุดจิตสำนึกของมันก็แสดงออกมาได้เหมือนกับชิโระสักที!! ถึงมันอาจจะเป็นปัญหานิดหน่อยก็เถอะ….!」

 

 

ความทุ่มเทของเขาสร้างของแบบนี้ออกมาได้เลยเหรอ…..

 

การเพิ่มพลังของโปรโตสูทนั้นค่อนข้างดูอันตรายด้วยสิ นีคัตสึมิคุงจะแกร่งไปถึงขนาดไหนกันนะ

 

 

 

 

「แล้วชิโระล่ะคะ? 」

 

「เด็กคนนั้นถูกเก็บเอาไว้ในห้องตรวจสอบน่ะ แน่นอนว่าได้รับการยินยอมแล้ว ตอนนี้กำลังดึงสำเนาบันทึกการต่อสู้ออกมาอยู่」

 

「เอ๋ มันเข้าใจด้วยเหรอคะ? 」

 

「ชิโระก็เป็นสิ่งที่มีความนึกคิดนะ ถ้าอธิบายอะไรให้ฟังก็เข้าใจได้แหละ」

 

 

ชิโระดูเหมือนจะแสดงท่าทางหวาดกลัวฉันแปลกๆ ตอนที่มองมา

 

หรือจะนึกถึงตอนที่ฉันเลือดท่วมกันนะ?

 

 

 

「……คัตสึกิคุง กดนิ้วของนายไปตรงโปรโตเชนเจอร์แล้วทำการแปลงร่างได้เลย」

 

『ได้ครับ! อ้ะ เอ่อ ปุ่มนี้ละมั้ง? 』

 

 

เขากดปุ่มแปลงร่าง แล้วสนามพลังก็ก่อตัวขึ้นทันที

 

ประธานมองดูด้วยสีหน้าเคร่งขรึมเล็กน้อย

 

 

「….อย่างที่คิด ตอนนี้เขาไม่สามารถดึงพลังออกมาได้จริงด้วย」

 

「เอ๋? ทำไมล่ะคะ? 」

 

「ดูเดี๋ยวก็รู้」

 

 

ฉันมองไปตรงจอแล้วก็พบกับความผิดปกติตรงแขนของคัตสึมิคุง

 

 

 

 

『กลับมาแล้วเรอะ!!』

 

『เอ่อ กลับมาแล้วนี่มัน? 』

 

 

 

……อ่ะ? เอ๋?

 

 

 

「เอ่อ ประธานไอ้นั่นมันกำลังพูดอยู่ ของจริงใช่ไหม? 」

 

「……ห๊า เดี๋ยวๆ คือฉันก็รู้นะว่ามันมีจิตนึกคิด แต่พูดได้แล้วเหรอฟะ ถามจริง? 」

 

「เดี๋ยวสิยะ อิตานี่ นายเป็นคนสร้างไม่ใช่เหรอไง?!」

 

「ก็ใครไปจะรู้ล่ะ ว่าหากเอาแกนพลังโบราณใส่เข้าไปจะได้ของแบบนี้!!」

 

 

แล้วทำไมแกต้องใส่มันเข้าไปทั้งที่ไม่รู้ว่าจะอันตรายไหมด้วยยะ?

 

คัตสึมิคุงสับสนกับเสียงที่ออกมาจากโปรโตเชนเจอร์ แต่โปรโตเชนเจอร์ก็ยังพูดต่อ

 

『คัตสึมิ! กำลังรออยู่แล้ว!!』

 

『แต่ฉันชื่อคัตสึกินะ? นายจำผิดหรือเปล่า? 』

 

『ไม่ใช่! คัตสึมิต่างหาก!!』

 

 

 

「คะคะคะคัตสึกิคุง! ไปขั้นตอนถัดไปเลยดีกว่าเนอะ!!」

 

 

 

『อ่ะ ได้ครับ!』

 

 

เกือบซวยแล้วสิ

 

หากปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป ความทรงจำของเขาได้โดนเล่นอีกแหง

 

 

สนามพลังเริ่มก่อตัวขึ้นมาเป็นรูปดาวโดยมีเขาเป็นศูนย์กลางก่อนที่มันจะหมุนวนไปมา

 

 

 

『ARE YOU READY? →NO ONE CAN STOP ME!!!!』

 

「อึก แปลงร่าง!」

 

 

 

『TYPE 1! ACCELERATION!! 』

 

 

เสียงที่ส่งออกมาคราวนี้มีทั้งภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่นซ้อนทับกัน

 

เกราะสีดำได้ปกคลุมร่างกายของเขา

 

ก่อนจะมีเกราะเสริมต่อเข้าไปยังส่วน คอ แขน ขา และลำตัว

 

 

 

『EVOLUTION!! STRONG!! INVINCIBLE! SUPER!!』

 

 

ราวกับเป็นคำที่อธิบายความสามารถสูทให้ฟัง

 

ชวนให้รู้สึกว่าอิตาประธานนี่ใส่ใจเรื่องบ้าบอพวกนี้มากเกินไปไหมยะ

 

 

 

『CHANGE → TYPE 1!!!!』

 

 

ควันพุ่งออกมาจากช่องว่างชุดที่เขาใส่อยู่ หลังการแปลงร่าง รู้สึกเหมือนจะมีอะไรเพิ่มเติมเข้ามาใหม่มากพอสมควร แต่ก็ยังให้อารมณ์เดิมของโปรโตสูทเอาไว้

 

เกราะข้างในเป็นสีดำ ส่วนเกราะเสริมข้างนอกเป็นสีเงินที่ไม่เกะกะการเคลื่อนไหวของเขา

 

ไม่เหมือนกับอัศวินขาว รูปลักษณ์ของมันดูมีความเรียบง่ายมากกว่านั้น จากนั้นประธานก็เริ่มพูดใส่ไมโครโฟน

 

 

 

 

 

「ลองขยับดูแบบเบาๆ ก่อนนะ」

 

『อ้อ เข้าใจแล้วครับ』

 

 

เขาโน้มตัวลงเล็กน้อย ก่อนที่แสงจะปกคลุมชุดสูทของเขาและเกิดกลไกบางอย่างขึ้นบริเวณคอ

 

แสงถูกถักทอจนกลายเป็นผ้าพันคอสีแดงบริเวณตรงคอของเขาโดยทอดยาวไปทางด้านหลังตามสายลม

 

 

 

 

「ไปละครับ……!」

 

 

คัตสึมิคุงพุ่งตัวไปข้างหน้า จนทำให้พื้นที่ยืนก่อนหน้ากลายเป็นรอยเท้าและเศษหินก็กระเด็น ตามแรงขาของเขา

 

ร่างของเขาหายไปจากจุดที่ยืนอยู่ทันที ก่อนที่วินาทีต่อมาร่างของเขาจะไปกระแทกอยู่กับผนักของลานฝึก

 

 

 

「หาาาาา――!? 」

 

 

คัตสึมิคงกลิ้งไปมากับพื้น

 

แต่ท่าทางจะไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมาก

 

ความเร็วที่เขาใช้นั้นมันสูงเสียจนมองตามไม่ทัน

 

ถามจริงนี่แค่เคลื่อนไหวแบบเบาๆ เหรอ ถ้าเต็มสูบจะขนาดไหนกัน?

 

 

 

「นี่แหละนะ ของที่ถูกสร้างมาเพื่อคัตสึมิคุงเพียงคนเดียว」

 

「เพียงคนเดียว……」

 

「ฉันสร้างมันขึ้นมาให้สำหรับตัวเขาที่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้โดยไม่กลัวความตาย หรือก็คือตัวเขาในอดีตเท่านั้นที่จะสามารถดึงพลังของมันออกมาได้…สำหรับเขาที่เสียความทรงจำไปแล้ว…ไม่น่าจะใช่ของที่รับมือได้อย่างที่คิด」

 

ฉันมองไปที่จออีกครั้ง

 

พื้นที่ถูกทำลายไปเพราะแรงเหยียบ…..

 

พลังที่ปลดปล่อยออกมาหากเขาได้ความทรงจำคืนมาจะสุดยอดแค่ไหนกัน

 

แค่คิดก็สั่นไปทั้งตัวแล้ว กลับกันก็รู้สึกดีใจจนอดยิ้มออกมาไม่ไหว

 

 

 

『คัตสึมิ! จำให้ได้สิ!!』

 

『อะ อึก……』

 

『ช่วงเวลาที่พวกเราต่อสู้ร่วมกัน! เหมือนกับทุกครั้ง!』

 

 

 

「แย่แล้วเว้ยแบบนี้!! ต้องรีบเอาโปรโตเชนเจอร์X ออกมาจากคัตสึมิคุงเดี๋ยวนี้เลย!!」

 

 

โปรโตเชนเจอร์นี่พูดออกมาได้กล้าหาญจริงๆ แต่ถ้าความทรงจำของเขากลับมาตอนนี้คงงานหยาบน่าดู ดังนั้นคงต้องรีบหยุดเอาไว้แค่นี้!!

 

————-

Note 1 : เหมือนพวกมุกล้อไรเดอร์ที่บอกชื่อมาตรงๆนี่จะมีแค่เวอชั่นเว็บ พอเป็นเวอชั่นLN โดนหั่นหายไป

Note 2 : ขอบคุณสำหรับทุกท่านที่ช่วยหารค่าไฟ  และสามารถช่วยค่าไฟคนแปลได้ที่ กสิกร 2092612913 หรือ QR Code

Comments

การแสดงความเห็นถูกปิด