The Soul Purchasing Pirateบทที่ 165: ความโกรธของนัมเบอร์ 1!

Now you are reading The Soul Purchasing Pirate Chapter บทที่ 165: ความโกรธของนัมเบอร์ 1! at นิยาย นิยายออนไลน์ นิยายวาย นิยาย pdf OreNovel.Com.

 

S.P.D: บทที่ 165: ความโกรธของนัมเบอร์ 1!

 

“อ้าาาาาาา!”

 

ไททันได้เงยหน้าขึ้นและคํารามออกมาด้วยความโกรธไปที่นัมเบอร์ 3 ที่หลบหลีกอยู่ในอากาศตลอดเวลา

 

แต่ในวินาทีต่อมานัมเบอร์ 3 ก็ต้องตกใจ โรแกนได้กระแทกเท้าของเขาบนบนพื้นพร้อมกับพายุที่ปรากฏขึ้นมาใต้เท้าของเขา

 

รูม่านตาของนัมเบอร์ 3 ได้หดตัวลงไททันที่มีร่างกายใหญ่โตพร้อมกับความสูง 75 เมตรได้หายไปจากสายตาของเขา

 

“อะไรกัน!!!”

 

นัมเบอร์ 3 นั้นเต็มไปด้วยความตกตะลึง

 

เป็นไปได้ยังไง ไททันนั้นเพิ่งปลดปล่อยหนึ่งในวิชาหกรูปแบบออกมาและวิชานั้นก็คือ

 

“โซล!”

 

โรแกนได้หายตัวไปแล้วไปปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของนัมเบอร์ 3 ซึ่งกําลังสั่นเทาในตอนนั้นเองเขาก็ได้ตะโกนออกมา

 

“กายาเหล็ก!”

 

ที่หลังคอของไททันโรแกนนั้นได้ใช้เนตรวงแหวนของเขา และมองไปที่การเคลื่อนไหวของนัมเบอร์ 3 และคัดลอกพวกมันทั้งหมดเข้ามาไว้ในความทรงจําของเขา

 

” ตาย!”

 

ทันใดนั้นเองเขาก็ได้ตบนัมเบอร์ด้วยฝ่ามืออันใหญ่โตของ เขามันแข็งแกร่งและอันตรายเป็นอย่างมาก

 

“บูม!”

 

ด้วยฝ่ามือของเขาเขาได้ตบนัมเบอร์ 3 ลงไปที่พื้นและเนื่องจากแรงอันมหาศาลของเขามันทําให้พื้นดินนั้นถึงกับสั่นสะเทือนพร้อมกับฝุ่นควันที่ฟุ้งกระจายไปทั่ว

 

นัมเบอร์ 3 นั้นได้ใช้กายาเหล็กเพื่อต้านพลังอันมหาศาลของโรแกน แต่ถึงอย่างงั้นมันก็ยังไม่พอเขาได้ กระอักเลือดออกมาเป็นจํานวนมาก

 

ในวินาทีต่อมา โรแกนก็ได้ก้าวเข้ามาหาเขาอีกครั้งพร้อมกับยกเท้าอันใหญ่โตของเขาขึ้นมาแล้วกระแทกมันลงมาที่นัมเบอร์ 3

 

” พระเจ้า!”

 

โรแกนนั้นอาจไม่เร็วเท่ากับนัมเบอร์ 6 แต่ถึงอย่างนั้นนัมเบอร์ 3 ก็ไม่อาจสามารถหาเวลาตอบโต้ได้ทันเขานั้นโดนเท้าของโรแกนไปเต็มๆ

 

“บูม!”

 

โรแกนนั้นได้บดขยี้นัมเบอร์ 3 อีกครั้ง ร่างของเขานั้นถูกบดขยี้ลงไปบนพื้นอย่างสมบูรณ์

 

แต่มันยังไม่จบแต่เพียงเท่านั้นด้วยความโกรธแค้นของโรแกนเขานั้นจะไม่ยอมพลาดโอกาสใดๆ ในการฆ่าคนพวกนี้เขาได้ยกเท้าของเขาขึ้นมาอีกครั้งแล้วกระทืบลงไปเรื่อยๆ

 

โรแกนได้กระทืบไปกว่า 15 ครั้งติดต่อกันโรแกนนั้นกระทืบครั้งแล้วครั้งเล่า เลือดของนัมเบอร์ 3 นั้นยังคงไหลนองออกมาไม่ยอมหยุดและเขาไม่สามารถหยุดมันได้ด้วย ร่างกายและความสามารถที่ทรงพลังของเขา โรแกนนั้นกําลังจะฆ่านัมเบอร์ 3 ได้แล้วเขาได้ทําลายอวัยวะ ภายในทั้งหมดของเขาไปแล้ว ผิวของเขานั้นซีดมากดูเหมือนว่าเขาจะสูญเสียพลังทั้งหมดไปแล้ว

 

“อ้าาาาาา!”

 

เมื่อเห็นร่างที่เต็มไปด้วยเลือดและหมดสติของนัมเบอร์ 3 โรแกนก็ได้ส่งเสียงคํารามก้องขึ้นไปบนฟ้าและหยุดการโจมตีของเขาลง

 

“ฮู่ว!”

 

โรแกนได้หอบหายใจอย่างหนักพร้อมกับร่างของไททันที่เริ่มหดเล็กลง ภายใต้หมอกสีขาวนั้นโรแกนก็ได้คืนสภาพกลับมาดังเดิม

 

ใบหน้าของเขานั้นเย็นชามากในตอนที่เขามองไปที่นัมเบอร์ 6 และนัมเบอร์ 3 ที่นอนอยู่บนพื้น

 

เขาได้เดินเข้าไปหานัมเบอร์ 3 จากนั้นเขาก็ได้คว้าไปที่มือขวาของเขาแล้วลากเขามา

 

“มันจบหรือยังนะ?”

 

โรแกนได้ถอนหายใจออกมาพร้อมกับพูดออกมาอย่างแผ่วเบา

 

“ไม่ มันยังไม่จบ!”

 

ดวงตาของเขาหดแคบลงในตอนนี้เขาได้มองออกไปที่ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยฝุ่นควัน

 

การต่อสู้ครั้งต่อไปกําลังจะมาแล้ว

 

ในตอนนั้นเองร่างสองร่างก็วิ่งเข้าในลานกว้างอย่างรวด

 

โรแกนได้มองไปที่พวกเขาอย่างระมัดระวังในที่สุดเขาก็พบว่ามันเป็นคล็อกโคไดล์และเจสัน

 

“กัปตัน!”

 

ทั้งสองได้วิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว พวกเขานั้นเห็นร่างของ ใครบางคนที่เต็มไปด้วยเลือดนอนอยู่บนพื้นดังนั้นพวกเขาจึงตะโกนออกมาอย่างกังวล

 

“ เข้าไปในบ้านแล้วพาเทรนซุไปหาหมอ!”

 

โรแกนได้สั่งออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง

 

“ คล็อกโคไดล์ไปจัดการกับคนยักษ์นั้น!”

 

“รับทราบ!” คล็อกโคไดล์นั้นรู้สึกช็อคมาก

 

เขาได้เดินเข้าไปหานัมเบอร์ 6 พร้อมกับยื่นมือขวาออกมาแล้วกดไปที่ศีรษะของเขา

 

“ แยกพสุธา!” (กราวด์ เซคโค่)

 

“แค่ก!”

 

พริบตาเดียวร่างของนัมเบอร์ 6 ก็ถูกดูดน้ำออกมาและเริ่มแห้งเที่ยว

 

“ซาเบลส์!”

 

ในตอนที่เขาพูดคํานี้ออกมานั้นทรายที่อยู่ด้านใต้ตัวของนัมเบอร์ 6 ก็ได้ลอยขึ้นมาแล้วเหวี่ยงร่างของเขาออกไป

 

ในเวลานี้เจสันและโรแกนได้เดินเข้าไปหาเทรนซู

 

“ เจสัน คุณไม่เป็นอะไรงั้นสินะ!”

 

ใบหน้าของเทรนซุนั้นเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ แต่เขานั้นดูมีความสุขมากเมื่อได้เห็นเจสัน

 

“เทรน!”

 

เมื่อมาเห็นเขาในสภาพนี้เจสันก็รู้สึกโกรธมาก

 

“ พาเขาไปหาหมอ!”

 

โรแกนได้พูดออกมาอีกครั้ง

 

เจสันได้พยักหน้าแล้วอุ้มเทรนซุและวิ่งออกไปอย่างรวด

 

ในตอนนั้นเองคล็อกโคไดล์ก็ได้เดินเข้ามาหาโรแกนเขา มองไปที่โรแกนแล้วพูดขึ้นมาว่า

 

“นี่คือใคร?”

 

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน พอเขาตื่นขึ้นมานายก็ลองถามเขาเอาเองแล้วกัน!”

 

โรแกนได้หันไปมองที่นัมเบอร์ 3 ที่นอนสลบอยู่บนพื้น

 

“ จับตาดูเขาเอาไว้ให้ดีๆ!”

 

ในเวลาต่อมา โรแกนก็ได้เดินไปที่ห้องที่รูจอยู่

 

เมื่อเขาเข้ามาในห้องเขาก็ได้เห็นเอสที่อยู่ในอ้อมแขนของรูจและหญิงวัยกลางคนที่ยืนอยู่ข้างๆเธอ

 

“ เจ้าตัวน้อยนี้ดูแข็งแรงดีหนิง”

 

โรแกนได้ยกยิ้มขึ้นมา

 

“ มีศัตรูไหม?”

 

ดูเหมือนว่าเธอจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก

 

“ วางใจได้ฉันจัดการกับพวกเขาไปแล้ว!”

 

โรแกนได้พูดขึ้นมาเพื่อทําให้เธอสงบลง

 

“ แล้วเจ้านายตัวน้อยล่ะ!” รูจได้ถามออกมาอีกครั้งพร้อมกับมองไปรอบๆเพื่อหาลูกแมวที่อยู่กับเธอมาตลอด

 

โรแกนนั้นไม่กล้าตอบ เขาทําเพียงแค่นิ่งเงียบ

 

เมื่อเห็นการแสดงออกบนใบหน้าของโรแกนรูจก็รู้สึกว่าจะต้องมีอะไรบางอย่างที่ไม่ดีเกิดขึ้นแน่

 

“ เธอจากไปแล้ว!”

 

“ นายจะพาเธอกลับมาใช่มั้ย?”

 

รูจได้พูดออกมาอย่างจริงจัง

 

“ เราต้องได้เจอกันอีกแน่ เธอควรจะพักผ่อนก่อนเราจะ ออกจากที่นี่กันหลังจากเธอฟื้นตัวเสร็จแล้ว!”

 

โรแกนได้กล่าวออกมาอย่างแผ่วเบา

 

รูจที่เพิ่งคลอดลูกออกมานั้นได้แสดงความอ่อนล้าออกมาอย่างชัดเจนผ่านท่าทางและน้ำเสียงของเธอ

 

หลังจากคุยกันสองสามประโยค โรแกนก็ได้เดินออกมาจากห้อง

 

เขาได้เข้าไปตรวจสอบระบบและพบว่ายอดคงเหลือ ของเหรียญครอบครองของเขานั้นเพิ่มขึ้นมามาก

 

“ ยอดคงเหลือ 140 ล้านเหรียญครอบครอง!”

 

ยอดคงเหลือของเหรียญครอบครองนั้นเพิ่มขึ้นมาจาก 90 ล้านเป็น 140 ล้านดูเหมือนว่าสองคนนั้นจะมีค่าถึง 50 ล้านเหรียญครอบครอง

 

เขาได้เดินไปหาคล็อกโคไดล์แล้วพูดออกมาว่า

 

“ ปลุกเขาขึ้นมา!”

 

โรแกนมองไปที่นัมเบอร์ 3 ด้วยสายตาที่เฉียบคม

 

ในเวลาเดียวกันนั้นเองนัมเบอร์ 1 และเจ้านายตัวน้อยก็กําลังมุ่งหน้าไปที่ท่าเรือ

 

ทันใดนั้นเองเขาก็ได้รู้สึกถึงอะไรบางอย่างเขาได้หยิบมันออกมาดู

 

มือของเขานั้นกําลังสั่นพร้อมกับบีเบิ้ลการ์ดที่เริ่มไหม้และ กลายเป็นเถ้าถ่านภายใต้สายตาของเขา

 

“นัมเบอร์ 2”

 

จากนั้นบีเบิ้ลการ์ดอีกสองชิ้นก็ได้ถูกเผาไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน

 

“นัมเบอร์ 7 นัมเบอร์ 8!”

 

ดวงตาของนัมเบอร์ 1 นั้นได้หดแคบลงเขาไม่ได้พูดอะไรออกมาและเดินไปข้างหน้าต่อไป

 

หลังจากนั้นสามหรือสี่นาทีต่อมามือขวาของเขาก็สั่นอีกครั้งพร้อมกับบีเบิ้ลการ์ดอีกแผ่นที่ไหม้เป็นเถ้าถ่าน

 

“นัมเบอร์ 4”

 

ในเวลานี้เขารู้สึกตกใจมากพร้อมกับดวงตาของเขาที่หดแคบลงอีกครั้ง

 

ขี้เถ้าของบีเบิ้ลการ์ดอีกอันนั้นลอยอยู่บนฝ่ามือของเขา

 

เขาได้หลับตาลงพร้อมกับสีหน้าของเขาที่เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

 

“นัมเบอร์ 6”

 

“ ได้ได้ได้เลย!”

 

“ ฉันจะแก้แค้นให้พวกนายเอง!”

 

ในคําพูดของเขานั้นเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าที่ชัดเจน เขาได้มองไปที่เจ้านายตัวน้อยที่อยู่ข้างหน้าของเขาด้วยแววตาที่เฉยชา

 

“นายกําลังจะทําอะไร?”

 

“ สหายของท่านทํางานได้ดีและความสําเร็จในการทํางานของพวกเขานั้นมันทําให้กระผมรู้สึกโกรธ!”

 

นัมเบอร์ 1 ได้กล่าวออกมาอย่างเย็นชา

 

“ท่านควรภาวนาให้พวกเขาไม่ต้องมาพบกับกระผม อีก..”

 

“ มิฉะนั้นกระผมจะบดขยี้กระดูกของพวกเขาให้เหมือนกับผงชา!”

 

เมื่อได้ยินอย่างนี้เจ้านายตัวน้อยก็ถึงกับสั่นสะท้าน เธอกำลังรู้สึกกลัว

 

Comments

การแสดงความเห็นถูกปิด